Το μουσείο λειτουργεί στο άλσος "Χίλια δέντρα" ή αλλιώς "παπαράντζα". Στεγάζεται στο παλιό αντλιοστάσιο και μετατράπηκε σε μουσείο ύδευσης το 2005 από τη ΔΕΥΑΚ. Στο εσωτερικό του παρουσιάζεται η ιστορία της ύδρευσης από την εποχή της τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα σε ότι αφορά μηχανολογικό εξοπλισμό, αντικείμενα, φωτογραφίες, κείμενα και χειρόγραφα, χάρτες, δημοσιεύσεις σε εφημερίδες, ενώ τα έντυπα που υπάρχουν διατίθενται και στην αγγλική γλώσσα. Στο τέλος του 1901 η Καρδίτσα έλυσε το πρόβλημα της λειψυδρίας με μια σειρά από σημαντικά έργα υποδομής. Το σύγχρονο πέτρινο υδραγωγείο στην Παπαράντζα, κτίριο που σώζεται μέχρι σήμερα, με τη χαρακτηριστική προσθήκη του πολυβολείου στο πάνω μέρος, κατά τον Εμφύλιο, η λίθινη δεξαμενή, που διατηρείται μισοερειπωμένη, το δίκτυο των σωλήνων χυτοσιδήρου, μήκους 12.000 μ., με προέλευση από το Βέλγιο, και τα δημόσια λουτρά, στη θέση που βρίσκεται σήμερα το δημαρχείο, ήταν τα πρώτα έργα αυτού του είδους, που κατασκευάστηκαν σε θεσσαλική πόλη.