“Περιμένω να μου απαντήσει η άγρια δράση έως τότε νεράκι με σύριγγα και βραστό ασπράδι. Τη βρήκα στο πάτωμα μετά τη δουλειά έτοιμη να φαγωθεί. Κάθισε κατευθείαν πάνω μου και μες το σπίτι έρχεται σε μένα. Έχω κλείσει προφανώς γατιά σε άλλο δωμάτιο.”

Έγραψε μία κοπέλα στο ελληνικό reddit και μάλιστα πρόσθεσε και μία φωτογραφία από τη σταχτάρα, αλλά δε θα σας πω ψέμματα. Δεν είχα ιδέα τι είναι η σταχτάρα και η αρχική φωτογραφία της ανάρτησης δεν το έκανε και τόσο εύκολο να καταλάβω ότι πρόκειται για ένα πουλί.

Δε θα πω ψέματα. πριν δω τις φώτο νόμιζα ότι το σταχτάρα είναι κάποιο slang της νέας γενιάς κάτι σαν φασαία, σλατινα.

Είμαι με λίγες ώρες ύπνο και 100% περίμενα να δω αντίκα τασάκι με στάχτες.

Σε κάποια φάση στον σχολιασμό σουρεαλισμός επικράτησε της λογικής:

Εγώ νόμιζα ότι ήταν ένα τεράστιο στάχυ

Είναι η μεταμοντέρνα θεωρία της γλώσσας. Από τη στιγμή που η λέξη φεύγει από τα χέρια του συγγραφέα, γίνεται κτήμα του αναγνώστη και την ερμηνεύει (τη λέξη) όπως εκείνος επιθυμεί.

Ευτυχώς, υπάρχουν και οι σοβαρές απαντήσεις:

“Ώρα να φλεξάρω κι εγώ! Η δικιά μου μόλις είχε γεννηθεί, έπεσε απ’ τη φωλιά της και μόλις που την πρόλαβα από τις γάτες. Τη μεγαλώνω ένα μήνα ακριβώς, έχει ακόμη μέρες μέχρι να πετάξει.

Φαν φακτς για σταχτάρες/πετροχελίδονα: είναι αποδημητικά πουλιά, τέλος καλοκαιριού πετάν προς Νότια Αφρική. Πετάνε πάρα πολύ γρήγορα (μέγιστη καταγεγραμμένη ταχύτητα: 111 χλμ/ώρα) και γενικά προσγειώνονται μόνο για τα μωρά τους. Αν σκεφτείς ότι θέλουν και 4 χρονάκια να φτάσουν αναπαραγωγική ήλικία, μπορεί να πετάνε συνεχόμενα ΟΛΟ αυτό το διάστημα (κοιμούνται, τρώνε, κάνουν σεξ ιπτάμενες). Είναι εντομοφάγα, εξού και το ασπράδι αβγού ή η γατοτροφή που μπορεί κάποιος να τις ταΐσει!”

“Ναι, 1-2 σταγόνες επάνω στο ράμφος. Μπορεί να το ρουφήξει κι απ’ τα ρουθούνια. Γενικά, δεν θέλουν πολύ. Μπορείς να της δώσεις και με άλλο καθαρό αντικείμενο π.χ. καλαμάκι”
Σε περίπτωση που και εσείς βρείτε κάποιο άγριο ζώο, ενημερώστε τον Σύλλογο Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής, Άνιμα.