sedoni left all cities
sedoni right all cities

O Tom Hardy είναι πολύ πιο τρελός από τον Mad Max

O Tom Hardy είναι πολύ πιο τρελός από τον Mad Max

Ο πιο προικισμένος ηθοποιός της γενιάς του είχε εύκολα παιδικά χρόνια, ατίθαση εφηβεία και σταθερά ανοδική πορεία. Του μιλήσαμε με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα του Mad Max: Ο δρόμος της οργής.

Ακολουθεί απόσπασμα από τη συνέντευξή του στο περιοδικό Esquire που κυκλοφορεί.

Κανονικά ο Tom Hardy δε θα έπρεπε να βρίσκεται εδώ όπου βρίσκεται σήμερα – και δεν μιλάμε μόνο για τον «πλανήτη Χόλιγουντ» αλλά κι ενδεχομένως για τον ίδιο τον πλανήτη στον οποίο ζούμε και αναπνέουμε όλοι μας. Το μοναχοπαίδι του διαφημιστή Edward Hardy και της ζωγράφου Anne Hardy γεννήθηκε το 1977 στο East Sheen, ένα πλούσιο προάστιο του νοτιοδυτικού Λονδίνου. Αν και οι γονείς του φρόντισαν από νωρίς να τον στείλουν στα καλύτερα σχολεία, αντιμετώπισε προβλήματα προσαρμογής λόγω του υπερβολικά ατίθασου χαρακτήρα του, με την όλη κατάσταση σύντομα να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο: σε ηλικία μόλις 15 ετών βρέθηκε να οδηγεί μια κλεμμένη Mercedes παρέα με ένα φίλο του, έχοντας μάλιστα ως «συντροφιά» τους ένα όπλο. «Παρά τις συλλήψεις μου και το ξύλο που έφαγα, τελικά επέζησα. Η νοοτροπία μου ήταν πάντα: “Καλά, αυτό είναι το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε;”».

Η ενασχόλησή του με την υποκριτική προέκυψε σχεδόν τυχαία, όταν αποφάσισε να ακολουθήσει τη συμβουλή ενός καθηγητή του που διέκρινε κάτι σ’ αυτόν. Ναι, η ιστορία θυμίζει κάπως τον «Κύκλο των χαμένων ποιητών». «Η διαφορά είναι ότι εγώ δε χρειάστηκε να αντιμετωπίσω ζόρια όπως αυτά που είχε ο χαρακτήρας του Billy Elliot στο «Γεννημένος χορευτής» ή έστω ανάλογες καταστάσεις. Φοιτούσα σε ένα καλό σχολείο και μου είχαν δοθεί πολλές ευκαιρίες επανειλημμένα. Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι συμπεριφερόμουν μονίμως σαν μ@λ@κας, ειδικά απέναντι στους γονείς μου. Κάθε φορά που όλα φαίνονταν να μπαίνουν σε μια σειρά, έκανα ό,τι μπορούσα για να τα γ@μήσω. Λες και αυτό το πράγμα ήταν ο μοναδικός σκοπός στη ζωή μου».

Τελικά, κατάφερε να γίνει δεκτός με τη δεύτερη στο φημισμένο Κέντρο Υποκριτικής του Λονδίνου, ενώ την περίοδο που φοιτούσε εκεί έκλεισε και την πρώτη του «κανονική» δουλειά ως ηθοποιός παίρνοντας μέρος στο «Band Of Brothers», την εξαιρετική μίνι σειρά του Steven Spielberg με θέμα το Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Βέβαια, όπως παραδέχεται ο ίδιος σήμερα, η συμμετοχή του ξεπερνούσε κατά πολύ τις τότε δυνατότητές του.

Ο αδέσποτος Tom Hardy στο εξώφυλλο του ελληνικού Esquire.

Παρά τα λάθη του, όμως, ο Hardy δικαιούται απόλυτα να βρίσκεται εδώ όπου βρίσκεται σήμερα. Εξάλλου, ακόμη και ο πιο άσχετος με την υποκριτική μπορεί να καταλάβει ότι είναι γεννημένος ηθοποιός. Οι ερμηνείες του πάντα πηγάζουν από κάποιο ένστικτο, είναι σχεδόν ζωώδεις - δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο πολλοί τον συγκρίνουν με τον Marlon Brando. Επιπλέον, ξέρει καλά πώς να διαχειριστεί το σώμα του μπροστά στην κάμερα, αλλά και πώς να επιβάλλεται σε κάθε πλάνο. Γενικά, «το ’χει».

Ελάχιστη επιβεβαίωση όλων αυτών αποτελεί (και) ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στο Mad Max: Ο δρόμος της οργής, στο οποίο υποδύεται τον Max Rockatansky, το χαρακτήρα που κατέστησε τον Mel Gibson αστέρα πρώτου μεγέθους στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Όπως παραδέχεται και ο ίδιος, το βάρος που νιώθει είναι μεγάλο, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι μιλάμε για ένα φιλμ που «μαγειρευόταν» για καμιά τριανταριά χρόνια, ότι πρόκειται για την πρώτη ταινία δράσης όπου πρωταγωνιστεί, αλλά και ότι το κόστος παραγωγής ξεπέρασε τα 150 εκατομμύρια δολάρια.

O Tom Hardy είναι πολύ πιο τρελός από τον Mad Max

Ωστόσο, η επιλογή του για τον πρωταγωνιστικό ρόλο από τον ίδιο το σκηνοθέτη της ταινίας, George Miller, δεν πρέπει να προξενεί εντύπωση: Ο Rockatansky είναι ένας χαρακτήρας που, αν και δε λέει πολλά, είναι αυτός που θα πρέπει να δώσει τις πιο σημαντικές απαντήσεις. Γιατί μπορεί στο φινάλε της πρώτης ταινίας (1979) η σύζυγος και το παιδί του Max να πεθαίνουν βίαια, όμως σε ένα μετα-αποκαλυπτικό κόσμο, ο ήρωας του Hardy «διατηρεί βαθιά μέσα του την ανθρωπιά ενώ γύρω του κυριαρχεί η απελπισία. Αρνείται να παραιτηθεί και να τα παρατήσει».

Εκτός από τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, ανάλογα υπαρξιακά «ζόρια» πέρασε και το ίδιο το φιλμ. Για παράδειγμα, λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα μέσα στο 2011 στην αυστραλιανή έρημο της Νέας Νότιας Ουαλίας (εκεί είχαν γυριστεί και τα τρία πρώτα Mad Max), οι καταρρακτώδεις βροχές μετέτρεψαν την περιοχή σε κανονικό βούρκο. Λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων, η παραγωγή πήγε πίσω έναν ολόκληρο χρόνο ενώ ως νέος τόπος γυρισμάτων επιλέχθηκε η έρημος Ναμίμπ στη Ναμίμπια της νοτιοδυτικής Αφρικής, όπου οι συντελεστές της ταινίας χρειάστηκε να μείνουν για εξίμισι μήνες.

«Κυριολεκτικά βρισκόμασταν στη μέση του πουθενά» λέει ο Tom. «Αποτελούσαμε τη μοναδική ανθρώπινη παρουσία σε ακτίνα δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων – ένα μάτσο τρελοί ντυμένοι με δερμάτινα, λες και επρόκειτο να συμμετάσχουμε σε κάποια σαδομαζοχιστική παρτούζα μέσα στη μέση της ερήμου. Παράνοια!». Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά του, δεν πέρασε μέρα χωρίς κάποιο ατύχημα στο σετ. «Ευτυχώς, όμως, δε σκοτώθηκε κανείς».

Πέρα από τα ζητήματα που είχαν να κάνουν με την παραγωγή, υπήρξαν φήμες και για προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών, του Hardy και της Charlize Theron. Αν και οι δύο ηθοποιοί φαίνεται να έχουν αφήσει πλέον για τα καλά πίσω τους τις εντάσεις, δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Hardy ήρθε σε ρήξη με κάποιο συμπρωταγωνιστή του - θυμίζουμε ενδειτκικά την πάλη του με τον Shia LaBeouf στα παρασκήνια των «Παρανόμων» του 2012.

Ο ίδιος ο Tom φαίνεται να γνωρίζει καλά τη φήμη που τον συνοδεύει. «Ναι, ξέρω ότι δεν θεωρούμαι και ο πλέον καλόβολος άνθρωπος. Και όντως δεν είμαι. Από την άλλη, όμως, δεν είμαι παράλογος. Γενικά, η συμπεριφορά μου πιθανότατα οφείλεται στο φόβο. Ίσως επειδή κατά βάθος πιστεύω ότι, αν κάνω φασαρία, δε θα μου ζητηθεί να κάνω κάτι που μου είναι δυσάρεστο. Ξέρω, όμως, καλά ότι αν εξακολουθήσω να συμπεριφέρομαι έτσι, αυτό το πράγμα θα στραφεί εναντίον μου».

Κατά βάθος τον καταλαβαίνω. Αν και η ζωή τού έχει φερθεί πολύ καλά, οφείλει να αναγνωρίσει κανείς ότι ο Hardy βρίσκεται καθημερινά εκτεθειμένος σε μια μόνιμη πίεση έχοντας επί της ουσίας ελάχιστα περιθώρια ελιγμών σε συγκεκριμένες καταστάσεις. «Η όλη κατάσταση είναι σαν να προσπαθείς να βγάλεις λεφτά στο καζίνο – όσο καλός κι αν είσαι στο μπλακ τζακ, στο τέλος πάντα χάνεις» εξηγεί...

Περισσότερος Tom Hardy στο Esquire Μαΐου.

ΠΗΓΗ

Το ​SpoudaZO.gr δεν φέρει ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου, ​για τα σχόλια που φιλοξενεί μέσω της πλατφόρμας του facebook. Παρακαλούμε να σχολιάζεις με ευγένεια και σεβασμό προς τους συνομιλητές σου. Απόφυγε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Σε περίπτωση που θεωρείς πως θίγεσαι, ​για οποιονδήποτε λόγο, από κάποιο εξ’ αυτών, ​μπορείς να το αναφέρεις (report) απευθείας στο facebook πατώντας το "x" δεξιά και μετά "αναφορά" καθώς και να επικοινωνήσεις ​μαζί μας, μέσω της φόρμας επικοινωνίας, ώστε να ​προβούμε στις αρμόζουσες ενέργειες.​