«Ηταν λίγο αστείο, αλλά και σουρεάλ. Ο κόσμος το χάζευε και μας έκανε διαρκώς ερωτήσεις», σχολιάζει στην «Κ» ο Γεώργιος Τεπτερής, υποψήφιος διδάκτορας και ερευνητής του τμήματος Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Διανομείς το κοιτούσαν με περιέργεια. Ηταν σαν να αντικρίζουμε το home delivery του τώρα και του μέλλοντος», προσθέτει με τη σειρά του στην «Κ» ο Βασίλης Ζεϊμπέκης, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και διευθυντής του εργαστηρίου Συστημάτων, Παραγωγής και Λειτουργιών (ΣυΣΠΑΛ). «Το ρομπότ παρέλαβε τον καφέ και το σάντουιτς από ένα μαγαζί και το μετέφερε στο σημείο όπου ήταν ένας δικός μας φοιτητής», εξηγεί ο κ. Ζεϊμπέκης. «Οταν φτάσει στον χρήστη, τότε ο τελευταίος λαμβάνει μήνυμα στο κινητό που τον ειδοποιεί ότι το ρομπότ ήρθε. Βγαίνει έξω, σκανάρει το qr code με το κινητό του, ανοίγει το καπάκι και παραλαμβάνει το προϊόν που παρήγγειλε», εξηγεί. «Το δικό μας ρομπότ στρίβει και όπου βλέπει εμπόδια σταματάει», συμπληρώνει ο κ. Τεπτερής. Το ρομπότ κατασκευάζεται στο εξωτερικό και η ελληνική ομάδα αναπτύσσει αλγορίθμους για την πλοήγησή του.

Επειτα από το πρώτο αυτό δοκιμαστικό, η ερευνητική ομάδα που εκπονεί το συγκεκριμένο έργο, δρομολογεί προς τα τέλη Ιανουαρίου και άλλα δοκιμαστικά, μεγαλύτερης κλίμακας.

Τότε, στον δρόμο της Απλωταριάς θα κάνει την εμφάνισή του και άλλο παρόμοιο ρομπότ. «Νομίζω ότι για τα χωριά ή για περιοχές δυσπρόσιτες είναι μια καλή λύση», εκτιμά ο κ. Τεπτερής, ένας από τους ερευνητές του συγκεκριμένου έργου, στο οποίο επιστημονικοί υπεύθυνοι είναι ο κ. Ζεϊμπέκης και η Αμαλία Πολυδωροπούλου, καθηγήτρια στο τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Πρόκειται για έργο που υλοποιούν από κοινού το δικό μας εργαστήριο (ΣυΣΠΑΛ) και το εργαστήριο μεταφορών που διευθύνει η κ. Πολυδωροπούλου», εξηγεί ο κ. Ζεϊμπέκης.

Σε εφαρμογή δοκιμαστικά ρομποτάκι – διανομέας από ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

«Η ομάδα μας έχει δημιουργήσει αλγορίθμους δρομολόγησης των ρομπότ, ενώ η ομάδα της κ. Πολυδωροπούλου εξετάζει συμπεριφορικά θέματα στον κλάδο των μεταφορών».

Πρόκειται ουσιαστικά για τα ρομποτάκια που κάνουν το λεγόμενο last mile delivery, τάση που κυριάρχησε κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Κίνητρο για την έρευνα αποτέλεσε το γεγονός ότι η Ε.Ε. κάνει λόγο για εναλλακτικούς, έξυπνους, ολοκληρωμένους τρόπους παράδοσης αγαθών μέσα στην πόλη (city logistics). Εμείς λοιπόν θεωρούμε ότι τα ρομπότ είναι μια λύση φιλική στο περιβάλλον, μηδενικών ρύπων, χωρίς να δημιουργούν κυκλοφοριακή όχληση. Είναι εύκολα, διαχειρίσιμα και εκτός από την παράδοση αγαθών εμείς θέλουμε να τα αξιοποιήσουμε για να υποστηρίξουμε και ανθρώπους με κινητικά προβλήματα ή ηλικιωμένους που δεν μπορούν εύκολα να βγουν έξω και χρειάζονται φάρμακα ή άλλα προϊόντα».

Ανάλογα εγχειρήματα είναι διαδεδομένα στο εξωτερικό. Ο λόγος για εταιρείες όπως η αμερικανική Serve Robotics, που προσφάτως συνεργάστηκε με την DoorDash προκειμένου η τελευταία να αξιοποιήσει τα ρομποτάκια της για διανομές παραγγελιών φαγητού στο Λος Αντζελες. Στην Ευρώπη η Uber Eats αποφάσισε να συνεργαστεί πριν από λίγες ημέρες με τη Starship Technologies από το Σαν Φρανσίσκο, για παραδόσεις παραγγελιών στις βρετανικές πόλεις Λιντς και Σέφιλντ. Tα ρομπότ της ολοκληρώνουν παραγγελίες σε λιγότερο από 30 λεπτά και δεν διανύουν πάνω από δύο χιλιόμετρα. Πάντως, όπως τονίζει ο κ. Ζεϊμπέκης, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη κανονιστικό πλαίσιο για τα αυτόνομα οχήματα. «Πρόκειται για σημαντική πρόκληση, αφού η αυτόνομη οδήγηση, αλλά και τα ρομπότ έρχονται, και μαζί τους θα έρθει σε εύλογο χρονικό διάστημα και κάποια οδηγία από την Ε.Ε.», σχολιάζει.

Είναι εύκολη όμως η συνύπαρξη ανθρώπων με ρομπότ; «Σήμερα άκουγα από τους διανομείς σχόλια ότι τα ρομπότ θα τους πάρουν τη δουλειά. Ομως η τεχνολογία ανοίγει άλλες θέσεις εργασίας. Είναι καλό να μην τη βλέπουμε σαν εχθρό, αλλά σαν κομμάτι της κοινωνίας μας», καταλήγει ο κ. Τεπτερής.