Ένας μηχανισμός με αρχαίες ρίζες και ενδείξεις για νευρικές ακόμα και καρδιακές δυσλειτουργίες

Όταν βρεθείς για μερικά λεπτά μέσα στο νερό τα δάχτυλα των χεριών σου ζαρώνουν μέσα σε λίγα λεπτά, ένα φαινόμενο που όλοι έχουμε παρατηρήσει αλλά ελάχιστοι γνωρίζουμε γιατί συμβαίνει. Κι όμως, πίσω από αυτές τις ρυτίδες κρύβεται μια ενεργή και καλά συντονισμένη διαδικασία του οργανισμού που δεν αφορά μόνο το νερό αλλά και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος. 

Αυτό το ζάρωμα στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών δείχνει ότι το σώμα μας αντιδρά στο περιβάλλον, περιορίζοντας ελαφρώς την κυκλοφορία του αίματος για να μας βοηθήσει να πιάνουμε καλύτερα βρεγμένα αντικείμενα ή να πατάμε πιο σταθερά σε γλιστερές επιφάνειες. Είναι μια έξυπνη προσαρμογή που σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορεί να βοήθησε τους προγόνους μας να περπατούν ή να ψάχνουν για τροφή σε υγρά και δύσκολα εδάφη.

Ωστόσο, το ζάρωμα στα δάχτυλα δεν είναι μόνο ένδειξη προσαρμογής στο νερό, αλλά μπορεί να αποκαλύψει και προβλήματα υγείας. Συγκεκριμένα, σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2, καρδιακή ανεπάρκεια ή νευρικές βλάβες, οι ρυτίδες αυτές μπορεί να εμφανίζονται πιο αργά ή καθόλου. Αντίθετα, σε περιπτώσεις όπως η κυστική ίνωση, το ζάρωμα είναι πιο έντονο από το φυσιολογικό. Μάλιστα, διαφορές στο ζάρωμα ανάμεσα στα δύο χέρια έχουν συνδεθεί με πρώιμα σημάδια της νόσου Πάρκινσον. 

Αυτά τα ευρήματα προέρχονται από δεκαετίες ιατρικής και νευρολογικής έρευνας. Μελέτες από το 1935 και μετά έδειξαν τη σχέση του ζαρώματος με τη λειτουργία του νευρικού συστήματος, ενώ σύγχρονοι επιστήμονες έχουν συνδέσει το φαινόμενο με ασθένειες όπως ο διαβήτης, η κυστική ίνωση και το Πάρκινσον.